سازگاری الکترومغناطیسی و تداخل در محیط الکترومغناطیسی، به عنوان یک موضوع کاربردی در دهه 1920 شناخته شد و با شروع مخابره پخش رادیو، تداخل نویز رادیویی مشاهده شد. تولیدکنندگان تجهیزات برقی و شرکتهای تجهیزات الکتریکی در ایالات متحده نیز نگرانیهایی در این حوزه داشتند. این نگرانی به اندازهای جدی بود که منجر به راه اندازی کمیته فنی توسط انجمن ملی نور الکتریکی و انجمن تولید کنندگان لوازم الکتریکی ملی در ایالات متحده شد. هدف از تشکیل این کمیته در آن زمان، نیاز به فناوری مناسب جهت اندازهگیری نویز و تدوین استانداردهای عملکردی بود. این تلاشها، منجر به انتشار چند گزارش فنی و ارائه مستنداتی در جهت روشهای اندازهگیری و تکامل ابزارهای آزمون و اندازهگیری برای این منظور طی دهه 1930 شد و در همان سالها، مقالات فنی زیادی در اروپا در زمینه تداخلات الکترومغاطیسی چاپ شد.
سازگاری الکترومغناطیسی
با توجه به اینکه لوازم الکتریکی به تمام دنیا عرضه میشوند؛ تداخلهای رادیویی، مرزهای جغرافیایی یا ملی را در برنمیگیرد؛ بنابراین دستگاههای الکتریکی و الکترونیکی باید با تمام استانداردهای بین المللی از جهت تداخلات رادیویی مطابقت داشته باشد. در همین راستا، محققین و موسسات کنترل کیفی که در این زمینه فعالیت میکردند؛ اقدام به تشکیل کمیسیون بین المللی برق (IEC) و اتحادیه بین المللی کردند. علت تشکیل این کمیسون بررسی و رسیدگی به مسائل و استانداردهای فنی مربوطه در این حوزه بوده است. لذا در سال 1934 کمیته بینالمللی ویژه تداخلات رادیویی (CISPR) تشکیل شد و در ابتدای کار این کمیته، محدودیتهای قابل قبول در حوزه تداخلات الکترومغناطیس و روشهای اندازهگیری این تداخلات در محدودههای فرکانسی مختلف در دستور کار CISPR قرار گرفت. سرانجام، روشهای اندازهگیری میدانها و اختلالات و محدودیتهای قابل قبول برای دستگاه ها منتشر شد.
پیشرفت در این حوزه
در حوزه نظامی، علاقه زیاد برای به کارگیری امکانات و ارتباطات راه دور و راداری به ویژه در جنگ جهانی دوم، مشکلات تداخلهای رادیویی را بیشتر نمایان کرد. از طرفی علاقهمندی و وجود منافع نظامی در بالابردن فرکانس ها، باعث توسعه و پیشرفت در استانداردهای نظامی و ابزارآلات اندازهگیری تداخل الکترومغناطیسی تا 20 مگاهرتز در طی دهه 1940، تا 30 مگاهرتز در طول دهه 1950 و تا 1000 مگاهرتز در طول دهه 1960 شد. با ذکر این نکته که از همان ابتدا، استانداردهای نظامی دقیق و سخت گیرانه بود.
با افزایش به کارگیری ارتباطات رادیویی برای برنامههای غیر نظامی پس از جنگ جهانی دوم، موضوع تداخل الکترومغناطیسی و نیاز به نگاه عمیقتر و منظمتر آشکار شد. بدین ترتیب، محققین اقدام به انجام چندین مطالعه فنی گسترده و جدی کردند که شامل مکانیسمهای تداخل، اثرات آنها، امکانات، ابزار و تجهیزات مورد نیاز جهت اندازهگیری و جزییات آن، تکنیکهای اندازهگیری میدانها و تداخلات و طراحی روشهایی برای به حداقل رساندن تداخلات الکترومغناطیسی در بسیاری از نقاط جهان، از جمله آمریکا و اروپا بود. به طوریکه انتشار استانداردهای نظامی MIL-STD-462 با محوریت “اندازهگیری مشخصههای EMI” در سال 1967 و MIL-STD-461 با عنوان “الزامات انتشار الکترومغناطیسی و حساسیتپذیری، برای کنترل تداخل الکترومغناطیسی” در سال 1968 صورت پذیرفت.
در دهه 1970 پس از جلسات مداوم در کمیته CISPR، انتشار CISPR 16 صورت گرفت که اجماع روش های اندازهگیری در این زمینه و محدودیت های توصیه شده برای تداخل الکترومغناطیسی را دربرداشت.
دستورالعملهای جدید
در دهه 1980 کمیته CISPR نویزهای الکترومغناطیسی و اندازهگیری آن برای گیرندههای رادیو و تلویزیون، صنعتی، علمی، پزشکی، ابزار، خودرو و نور فلورسنت در قالب نشریههایی مجزا مورد پوشش قرار داد. این کمیته در ارتباط با تحولات فناوری اطلاعات و محصولات الکترونیکی دیجیتال، در طول دهه 1980، استاندارد CISPR 22 که شامل تجهیزات فناوری اطلاعات بوده را منتشر کرد. همچنین در دهه 1980 پیشرفت در زمینه تداخل الکترومغناطیسی و تکنیکهای اندازهگیری و کنترل آن در حوزه نظامی به شدت صورت پذیرفت و پیشرفتهای مهم در درک EMI و فناوری برای دستیابی به سازگاری الکترومغناطیسی (EMC) صورت گرفت.
با ظهور منطقه تجارت آزاد اروپا، توجه ویژهای به ملل اروپا در دهه 1980 صورت گرفت. محققین به منظور تدوین استانداردهای عملکردی مشترک در زمینه انتشار و حساسیت پذیری نویزهای الکترومغناطیسی و محدودیتهای ایمنی آن، فعالیتهایی صورت دادند که رویکرد یکپارچه سازی در استانداردهای یکنواخت برای تأمین صنایع بازار اروپا جهت فروش محصولات در سراسر اروپا توسط دانشمندان الزامی شد. لذا در سال 1973 کمیته استانداردهای محصولات الکتریکی (CENELEC) راه اندازی شد که استانداردهایی در زمینه نویزهای الکترومغناطیسی و محدودیتهای عملکردی برای تجهیزات تجاری در اروپا را مشخص میکند. لازم به ذکر است که دستورالعمل های CENELEC بر اساس توصیههای CISPR و IEC است.
